بی من نشو!

 
نخواهد ماند...
نویسنده : المیرا آقازاده - ساعت ۳:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/٢٢
 

 


رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند                      چنان نماند و چنین نیز هم نخواهد ماند
من ار چه در نظر یار خاکسار شدم                      رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند
چو پرده دار به شمشیر می زند همه را                 کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند
چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است      چو بر صحیفه هستی رقم نخواهد ماند...
غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه                      که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند
برین رواق زبرجد نوشته اند به زر                      که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند
 زمهربانی جانان طمع مبر حافظ                         که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند


چقدر انتخاب یک غزل حافظ سخت است!


دلم می خواهد تنهای تنها،چند روزی را کنار ساحل بگذرانم،
در اتاقی با یک میز و صندلی،سازم،چند ورق کاغذ و یک خودکار،
هی به دریا نگاه کنم و هی بنویسم...
وسایل نقاشی،بوم و رنگ و آبرنگ و مقوا، هی به دریا نگاه کنم و هی نقاشی کنم...
یک ضبط صوت با نوارهای قدیمی ام و چند سی دی مورد علاقه ام...و حداقل صد شمع!
چه آروزی دست یافتنی کوچکی! که البته کمی محال به نظر می رسد!
 اما حتما یک روز نه خیلی دور اینکار را خواهم کرد...
دلم تنهایی می خواهد و همینها که گفتم...
دور از این جماعت دورنگ دروغگوی دورو...دور از اینهمه دشمن دوست نما...
دور از اینهمه آدم متوهم...دور از اینهمه آدم خودخواه...دور از اینهمه حسادت و خشم...
یک میز و صندلی،بدون تلویزیون...
هیچ تلفنی را هم جواب ندهم و به هر کسی که خودم دلم می خواهد زنگ بزنم...کوتاه و مختصر حرف بزنم...
دلم تنهایی می خواهد...از اینهمه خنجر می ترسم...کاش زودتر بهار شود...
خوش به حال حافظ که بوی بهبود ز اوضاع جهان می شنید...
ا.آ


ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار                     ببر اندوه دل و مژده دلدار بیار
 نکته روح فزا از دهن دوست بگو                       نامه خوش خبر از عالم اسرار بیار...
گردی از رهگذر دوست به کوری رقیب               بهر آسایش این دیده خونبار بیار...
شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن         به اسیران قفس مژده گلزار بیار
کام جان سخت شد از صبر که کردم بی دوست      عشوه ای زان لب شیرین شکربار بیار
روزگاری ست که دل چهره ی مقصود ندید          ساقیا آن قدح آینه کردار بیار
دلق حافظ به چه ارزد به می اش رنگین کن          وانگهش مست و خراب از سر بازار بیار
 
 

عید آمد وعید آد،یاری که رمید آمد //// عیدانه فراوان شد،تا باد چنین بادا...  


خب اینم تفریح جدیدیه که من تو وبلاگم براتون ایجاد کردم!! اونم اینه که دو سانتی متر از ساعت (۳:۳۷)پایین می آیید تا پیامهای دیگران را مشاهده کنید و پیام بگذارید!!! تا ببینیم اشکال از کجاست...


 
comment نظرات ()