بی من نشو!

جای تو خالی ست زيبا!

هميشه کنار من ، جای صلابت اندام تو خالی ست...

جای تو خالی ست...

 تو رفته ای ، اما ،بی نگاه!

چراکه نقش چشمان زيبايت بر آينه اتاقم مانده ست...

تو نيستی! نيستی ، اما ياد تو هميشه با من است ،

در خواب حتی!

و نيستی که ببينی من عطر رويايی پيراهنت را چگونه ، در رويا ، همه جا ،

همراه می برم و از همه کس پنهانش می کنم!

آينه از تصوير من خالی ست!

همه جا تويی! آينه تابلويی زيبا از آخرين حضور سبز تو شده است!

من ديگر از من خالی ست...

تو ديگر نه جزئی از من ! که  تو تمام منی!

جای تو خالی ست... مثل جای خالی مادرم و اين روزها....

شبم از درخشش ستارگان خالی ست! ستاره تويی که در آسمان تاريک من

درخششی ابدی هستی!

ای ابدی ترين نور! بر من و تاريکی هايم بتاب!

با من باش!

در اين سرمای سخت زمستانی به هرم نفسهايت نيازمندم...

جای تو خالی ست....

ا.آ