بی من نشو!

 
فصل مرگ!
نویسنده : المیرا آقازاده - ساعت ۱۱:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٩/۱٦
 

بذار صدامو بکشه ! ترانه آخرش خوشه!!...(شهیار قنبری)

 

نمی دانم چه بگویم؟! مبهوت مبهوتم...

از لابه لای اشک و دستانی که جلوی صورتم گرفته ام به تلویزیون نگاه می کنم

گرمم می شود، شعله های شومینه بیشتر و بیشتر می شوند، بوی دود احساس می کنم...

خبر می رسد که خانه ی عزیزی بلوک 52 مهرآباد جنوبی است...

حالم از آنکه بود بدتر می شود...

دستم می لرزد، تلفن را برمی دارم، خطها قطع هستند، تلفن از دستم می افتد و

 صدایی در دلم هی می گوید : نه! نه!...

با خانه ی عزیز دیگری تماس می گیرم... بوغ اشغال... پنج دقیقه بعد... هنوز بوغ اشغال...

دستم برای تماس دوباره جان ندارد... بغضم را می خورم... بوغ آزاد : ... دستم می لرزد...

 صدای گرفته ی آن سوی خط بدون اینکه حرفی بزنم می گوید :

 همه سالم هستند... همینطور که لبخند می زنم بغضم آزاد می شود...

 نه! همه سالم نیستند، نه! و گوشی را می گذارم...

هنوز مبهوت تلویزیون را نگاه می کنم، همه چیز شبیه کابوس است...

 نه یکی، نه دوتا، و میان صدای ناله و گریه و سوختن ، صدایی می گوید بیش از صد نفر...

..............................

 

تو معنی جنایتی ، خسته از این اسارتم...(المیرا آقازاده)

 

نمی دانم چه بگویم!... اینقدر خبر بد شنیده ایم و اینقدر درگیر این کابوس شدیم که

 درگذشت منوچهر نوذری را یادمان رفت...

منوچهر نوذری به منوچهر آتشی و حمید خیر خواه که صبح دیروز در صبح به خیر ایران دیدمش و

 دیگر نخواهم دیدش و به جان باختگان دیروز پیوست... با یک فرق:

او با هواپیمایی که دستور پروازش روز قبل به خاطرنقص فنی لغو شده بود پرواز نکرد...

غمگینم ! همین!...

 

نرون مُرد! ولی رُم نمرده است! نه اتاق توقیف ماندنی است و نه حلقه های زنجیر...(پابلو نرودا)

 

............................

 

                                 سرودِ سپیده

 

    تا کی ستیز داس و شقایق                اعدام برگ و قتل صنوبر

   تا کی مصاف سرب و شقیقه             تا کی ستیز سینه و خنجر

 

  با هر سپیده بانگ گلوله                    در هر گلوله مرگ کبوتر

  با هر کبوتری گلی از خون                در هر گلی ستاره ی پرپر

 

 از نو قسم به گل به ستاره                   از نو قسم به خلق دلاور

 ای جوخه جوخه های جنایت               ای چکمه های به خون شناور

 

  با طبل گام شب شکنان و                   با ضجه های اینهمه مادر

  تصنیف سرخ مرگ هیولا                 آواز ناب خشم برادر

 

 هر مشت بسته غنچه ی کینه                 تا خون بهای لاله ی بی سر

  تا فصل فسخ حصار و زنجير              تا نسل همصدا و برابر

 

 با پرچمی به رنگ ترانه                      بر شانه ی شهامت خواهر

 یک نعره مانده تا خودِ خورشید             تا مرگ دیو خفته به بستر

 

 ای در ستیز این شب خون ریز             ای دست تو مسلسل و سنگر

 با من بیا به فتح رهایی                      تا مرگ سایه،تا شب آخر

 

 امروز ما شکستن هر مرز                  فردای ما تبلور باور

 با هر سپیده عطر ترانه                       در هر ترانه سپیده ی دیگر

           

                            ( یغما گلرویی )

 

 

سرود سپيده را آرش افشار نازنين اجرا کرده که کار بسيار بسيار خوبی است.

ترانه را در سايت او :

www.arashafshar.com   می توانيد بشنويد.


 
comment نظرات ()